زمانی، کسی در جلسه فرهنگی مهمی بنا بود حاضر شود که نتوانست. دوستان برآشفتند و توبیخ کردند که (قال رسول الله (ص) لا دین لمن لا عهد له). انتقاد می کنی، بد قولی هم می کنی؟! در پاسخ قلمی به دست گرفت و بر روی کاغذ طرح مبهم پر پیچ و تابی را نقاشی کرد. کاغذ را به دست مقام محترم داد و پرسید: بنگرید و بگویید که این چیست؟ یکی گفت گردباد است، یکی گفت منظومه شمسی است، یکی دیگر گفت کهکشان اول است، دیگری گفت طرح تکاملی سیر الی الله و صیرورت الهی انسان طراز نوین است (از همان حرفها و نقاشی هایی که متفکران ما قبل انقلاب، می گقتند و روی کاغذ رسم می کردند!)
نقاش گفت: همه این تفسیر ها که بیان فرمودید از بیخ و بن غلط است. آنچه می بینید نه گردباد است و نه منظومه شمسی و نه کهکشان و خط شیری و نه خط سیر تکاملی انسان کامل. بلکه صف گاز است!! صف توزیع کپسول گاز مایع است در میدانی واقع در حوالی 45 متری سید خندان! در همین تهران خودمان! و توضیحا اضافه کرد : آن روز در جلو من دقیقا 985 عدد کپسول خالی (یعنی 387 تا بیشتر از شماره قطعنامه 598 !!) صف بسته بود، گردن کپسولهای خالی را با طناب وحدت به هم بسته بودند، خالی بندی کرده بودند، اما چون نمی شد که صف به ستون یک باشد ناگزیر به صورت دایره های بزرگ و محیط به یکدیگر در آمده بود…
انشاالله کتابش رو هم بزودی معرفی می کنم.
